Papież Grzegorz XVI, zatwierdzając Stowarzyszenie Żywego Różańca założone przez bł. Paulinę Jaricot, podkreślił, że: „Członkowie Różańca stanowią i powinni stanowić jedno serce i jedną duszę. (…) Każda grupa jest jak rodzina dzieci…, ścisłe ze sobą związanych i w pełni oddanych NMP, ich czułej Matce”... „Skoro Jezus Chrystus nam mówi, że Bóg wysłuchuje modlitw dwóch albo trzech, którzy gromadzą się w Jego imieniu, czyż nie można mieć nadziei, że tyle tysięcy dusz, zebranych na różańcu, zostanie wysłuchanych”...

Czytaj dalej

Temat katechezy: Wartość i moc Słowa Bożego w życiu św. Franciszka z Asyżu... Wczoraj z ustanowienia papieża Franciszka obchodziliśmy w całym Kościele Niedzielę Słowa Bożego pod hasłem: „Słowo Chrystusa niech mieszka w was” (Kol 3,16). Ta papieska inicjatywa ma sprawić, że w Ludzie Bożym będzie wzrastała znajomość Pisma Świętego. Papież pragnął w ten sposób uwrażliwić cały Kościół na fundamentalną rolę głoszenia Słowa Bożego w liturgii, a także podkreślić ważność codziennej duchowej lektury Pisma Świętego.    

Czytaj dalej

W sakramencie Chrztu świętego Chrystus obdarzył nas także wielkimi darami: wiary, nadziei, miłości i darem łaski uświęcającej, przez który zamieszkał w naszych duszach. Jeżeli Chrystus obdarzył nas tymi darami na początku naszego chrześcijańskiego życia, to wiedział doskonale jak bardzo te dary będą nam w życiu potrzebne. Dlatego z tych darów powinniśmy korzystać każdego dnia oraz nieustannie dbać w swoim życiu o rozwój wiary, nadziei i miłości.

Czytaj dalej

Zacznijmy ten rok w imię Boże....  „W imię Boże!” – tak mówili nasi przodkowie, gdy rozpoczynali jakąś pracę albo gdy wyruszali w drogę. Jako chrześcijanie rozpoczynamy nowy rok i nowe dni w imię Boże... Jeśli w imię Boże przyjmiemy cierpienie tak samo, jak i radość, to możemy być pewni, że także i ten rok będzie rokiem błogosławionym, pobłogosławionym przez Boga. Albowiem wspomożenie nasze w imieniu Pana, który we wszystkim ukazuje nam swoje pogodne oblicze!

Czytaj dalej

Każde święta Bożego Narodzenia mówią nam o niezwykłej i niepojętej bliskości Boga. Przypominają nam, że to Dziecię „owinięte w pieluszki i położone w żłobie”, to naprawdę Emanuel „Bóg z nami”. Bóg przychodząc do nas jako dziecko, pragnie być blisko każdego z nas i oczekuje od nas czułej, bezgranicznej i pełnej poświęcenia  miłości do Niego. Tajemnica Bożego Narodzenia, to tajemnica Boga, który porzuca szczęście swoje w niebie i wchodzi między swój lud ukochany, ukochany przez Niego bezgranicznie, tak do końca, aż po Krzyż. Ta wyjątkowa w historii noc Bożego Narodzenia zmieniła historię świata i historię człowieka…       

Czytaj dalej

Adwent jest czasem szczególnie ważnym, aby zobaczyć Jezusa obecnego w naszym życiu i pomagać tym, którzy są w ciemności, aby zapragnęli dotknąć żywego i pokornego Jezusa przychodzącego jako lekarz, aby leczyć nas i uzdrawiać z wszelkich chorób cielesnych i duchowych.

Czytaj dalej

Skąd czerpała tak wielką żarliwość i wewnętrzną moc do tak pięknego świętego życia? Ta moc pochodziła z jej codziennej relacji z Bogiem, z jej modlitwy, która była nieustanna i bardzo głęboka. Doświadczając miłości Boga, szczególnie w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu oraz w czasie Mszy św., potrafiła potem iść do ludzi i obdarzać ich, nie swoją miłością, ale miłością samego Boga. Obdarzała innych zwłaszcza najuboższych dobrocią samego Boga, który jest Miłością. Bo jak często sama powtarzała siostrom: „powinniśmy uszczęśliwiać ludzi Bogiem i Jego miłością”...

Czytaj dalej

Dzieci, młodzież mają swój plan lekcji, rodzice planują kolejne dziecko w swojej rodzinie, narzeczeni planują swój ślub, a zakonnicy mają swój plan dnia. Zadamy sobie pytanie, czy Pan Bóg ma swój plan wobec ludzkości, wobec wszechświata?

Czytaj dalej

Kościół jest potrzebny człowiekowi - tak jak potrzebny człowiekowi jest Bóg!... Jak światu potrzebni są ludzie o zdrowej duszy, ludzie mądrzy - mądrością Boga, ludzie o wielkim sercu... Warto również zwrócić uwagę na fakt, że nie tylko człowiek potrzebuje kościoła, ale też i kościół potrzebuje człowieka...

Czytaj dalej

Dobiega do końca listopadowy tydzień szczególnych modlitw i zyskiwania odpustów za naszych zmarłych, za dusze w czyśćcu cierpiące. Ale to także dni w które warto też bardzo konkretnie i osobiście spojrzeć w oczy własnej śmierci. Może nam ona jeszcze dzisiaj bezpośrednio nie zagraża, ale na pewno kiedyś przyjdzie.

Czytaj dalej

400 lat franciszkanów

565 lat franciszkanów

we Wschowie

We Wschowie początki fundacji franciszkańskiej sięgają roku 1457, kiedy to mieszczanie i magistrat królewskiego miasta Wschowy, ofiarowali bernardynom teren pod budowę kościoła i klasztoru. W 1462 r. z ofiar mieszczan i okolicznej szlachty zbudowano kościół i klasztor pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu i św. Bernardyna ze Sieny. Klasztor początkowo należał do prowincji czesko-austriackiej.

W roku 1467 wszedł w skład nowo powstałej polskiej prowincji obserwantów. W latach 1456 – 1558, klasztor pomyślnie się rozwijał, a zakonnicy prowadzili bez większych przeszkód swoją działalność duszpasterską.

 

Czytaj dalej na temat historii klasztoru

 

 

800 lat zakonu

1W 1209 roku św. Franciszek z Asyżu założył nowy zakon w Kościele. Siebie i swoich towarzyszy nazywał braćmi mniejszymi (łac. fratres minores) - chciał przez to podkreślić, że ich życie ma polegać nie na wywyższaniu się, ale na świadomym wyborze małości (łac. minoritas), uniżoności.

2Do takiej postawy zachęcał Chrystus w Ewangelii, a Franciszek nakazał w regule praktykować życie w ubóstwie i uniżeniu. Pierwszych zakonników nazywano Pokutnikami z Asyżu, dopiero później przyjęła się nazwa franciszkanie (od imienia św. Franciszka). Do XV wieku istniał jeden zakon franciszkański.

3W wyniku uwarunkowań na tle kulturowym, historycznym, geograficznym oraz na skutek różnic w praktycznym stosowaniu reguły, w XV i XVI w. wyłoniły się istniejące do dzisiaj trzy niezależne zakony franciszkańskie: Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych, Zakon Braci Mniejszych i Zakon Braci Mniejszych Kapucynów.

800 lat zakonu