Komunikat z zebrania Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski

23 września 2026 roku w Porszewicach odbyło się zebranie Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski. Obradom przewodniczył bp Wojciech Osial, przewodniczący Komisji. Członkowie Komisji zajęli się sprawami bieżącymi związanymi z nauczaniem religii w szkole i katechezą parafialną.

Jednym z wiodących tematów było przygotowywane nowe dyrektorium katechetyczne dla Polski. Dokument ma być odpowiedzią Kościoła w Polsce na wskazania Dyrektorium o katechizacji z 2020 roku. Uwzględni on także zmiany kulturowe, społeczne i religijne, które w ostatnich latach dotknęły rodziny, szkoły i wspólnoty parafialne.

Kolejnym tematem była posługa katechisty. Nawiązując do listu apostolskiego papieża Franciszka Antiquum ministerium, Komisja przypomniała, że katechista w życiu parafialnym jest świadkiem wiary i ma swoje istotne miejsce we wspólnocie Kościoła. Rozmawiano o tym, jak przygotowywać kandydatów do tej posługi, jak ich formować duchowo i jak wspierać tych, którzy już ją pełnią.

Komisja zajęła się także wyzwaniami związanymi z katechezą parafialną. Uczestnicy zgodzili się, że szkolne lekcje religii powinny iść w parze z katechezą w parafii. Potrzebna jest katecheza, która obejmuje całą rodzinę, dociera do dorosłych i daje prawdziwe poczucie przynależności do wspólnoty. Parafia jest bowiem naturalnym miejscem, w którym wiara może wzrastać i dojrzewać.

Szczególnie dużo uwagi poświęcono katechetom, którzy mimo trudności wynikających z ograniczeń administracyjnych wiernie trwają w posłudze nauczania. Komisja dziękuje im za cierpliwość, ofiarność i świadectwo wiary. Księża Biskupi i konsultorzy Komisji, dzieląc się doświadczeniami ze swoich diecezji, wyrazili wielkie uznanie dla ich zaangażowania, mając świadomość, że wielu z nich pracuje dziś w niepewnych warunkach, pod presją zmian organizacyjnych i w atmosferze, która nie zawsze daje poczucie sprawiedliwości. Członkowie Komisji zapewnili katechetów o swojej bliskości i modlitwie. Wezwali też duszpasterzy, dyrektorów szkół i wspólnoty parafialne, aby z wrażliwością i życzliwością wspierali tych, którzy każdego dnia uczą i wychowują młode pokolenie.

Zebranie zakończyło się modlitwą w intencji katechetów, uczniów i ich rodzin.

Komisja Wychowania Katolickiego KEP

400 lat franciszkanów

565 lat franciszkanów

we Wschowie

We Wschowie początki fundacji franciszkańskiej sięgają roku 1457, kiedy to mieszczanie i magistrat królewskiego miasta Wschowy, ofiarowali bernardynom teren pod budowę kościoła i klasztoru. W 1462 r. z ofiar mieszczan i okolicznej szlachty zbudowano kościół i klasztor pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu i św. Bernardyna ze Sieny. Klasztor początkowo należał do prowincji czesko-austriackiej.

W roku 1467 wszedł w skład nowo powstałej polskiej prowincji obserwantów. W latach 1456 – 1558, klasztor pomyślnie się rozwijał, a zakonnicy prowadzili bez większych przeszkód swoją działalność duszpasterską.

 

Czytaj dalej na temat historii klasztoru

 

 

800 lat zakonu

1W 1209 roku św. Franciszek z Asyżu założył nowy zakon w Kościele. Siebie i swoich towarzyszy nazywał braćmi mniejszymi (łac. fratres minores) - chciał przez to podkreślić, że ich życie ma polegać nie na wywyższaniu się, ale na świadomym wyborze małości (łac. minoritas), uniżoności.

2Do takiej postawy zachęcał Chrystus w Ewangelii, a Franciszek nakazał w regule praktykować życie w ubóstwie i uniżeniu. Pierwszych zakonników nazywano Pokutnikami z Asyżu, dopiero później przyjęła się nazwa franciszkanie (od imienia św. Franciszka). Do XV wieku istniał jeden zakon franciszkański.

3W wyniku uwarunkowań na tle kulturowym, historycznym, geograficznym oraz na skutek różnic w praktycznym stosowaniu reguły, w XV i XVI w. wyłoniły się istniejące do dzisiaj trzy niezależne zakony franciszkańskie: Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych, Zakon Braci Mniejszych i Zakon Braci Mniejszych Kapucynów.

800 lat zakonu