Uroczystość odpustowa ku czci św. Franciszka z Asyżu: 3 - 4 października
W sobotę 3 października:
O 17.30 Różaniec - przed Obrazem Matki Bożej Wschowskiej Pani Pocieszenia
O 18.00 uroczysta Msza święta z okazji Osiemsetlecia śmierci św. Francszika z Asyżu pod przewodnictwem Ordynariusza naszej Diecezji Biskupa Tadeusza Lityńskiego.
- po Mszy św. nabożeństwo Transitus na pamiątkę śmierci św. Franciszka z Asyżu.
O 20.00 Koncert „Królewska Playlista” - w ramach Królewskiego Festiwalu Muzyki we Wschowie
W niedzielę 4 października uroczystość odpustowa ku czci św. Franciszka z Asyżu, diakona, założyciela trzech zakonów i Patrona naszej Prowincji zakonnej z siedzibą w Poznaniu.
Msze święte o 7.30, 9.30, 11.00, 13.00 18.30. Po każdej Mszy św. uczczenie relikwii św. Franciszka.
O 11.00 - Suma Odpustowa z procesją eucharystyczną w krużgankach pod przewodnictwem Ks. Adama Adamskiego - ze Zgromadzenia Filipinów z Poznania.
O 18.00 Różaniec - przed Obrazem Matki Bożej Wschowskiej Pani Pocieszenia
O 18.30 Msza święta w intencjach zbiorowych do Matki Boz\ej Pocieszenia
O 18.00 Koncert zespołu „Gang Marcela” - scena plenerowa na Rynku przed Ratuszem
Serdecznie zapraszamy do udziału w jubileuszowych uroczystościach ku czci św. Franciszka z Asyżu.
Kilka faktów z życia Św. Franciszka:
Święty Franciszek z Asyżu (Jan Bernardone) urodził się w 1181 lub w 1182 roku w rodzinie Piotra i Joanny (zwanej także Piką) Bernardone, w jednym z mniejszych miast włoskich – Asyżu (leży w pobliżu Perugii, w prowincji Umbria).
„Prawie do 25 roku życia wraz z rówieśnikami brnął w próżności, a w pogoni za próżną chwałą, nie dał się nikomu prześcignąć, w żartach, w krotochwilach, w piosenkach, w pięknych strojach”.
Walczy w wojnie między Perugią a Asyżemi trafia do niewoli (1202 r.). Po roku wraca do Asyżu bardzo chory i przeżywa początki duchowego nawrócenia. Franciszek rezygnuje z poszukiwania sławy rycerskiej i rozpoczyna drogę duchową.
24 lutego 1208 roku pod wpływem słów Ewangelii postanowił głosić Słowo Boże, nawołując mieszkańców Asyżu do pokuty i nawrócenia. Ta działalność spowodowała, że do Franciszka zaczęli dołączać inni młodzi mężczyźni, tworząc pierwszą wspólnotę Pokutników z Asyżu. W 1209 lub 1210 roku papież Innocenty III ustnie zatwierdza w Rzymie sposób życia asyskich pokutników. Pierwsi franciszkanie zamieszkują najpierw w starej szopie w Rivo Torto, a później w szałasach pod Asyżem wokół malutkiego kościoła pod wezwaniem Matki Bożej Anielskiej (Porcjunkula).
Podczas modlitwy w ruinach kościółka św. Damiana słyszy słowa Boga: „Franciszku, idź i napraw mój Dom, który, jak widzisz, cały ulega zniszczeniu „. Od tego momentu Święty własnymi rękoma z wyżebranych materiałów remontuje pięć małych kościółków, a praca fizyczna staje się dla niego forma miłości Boga.
W 1217 roku św. Franciszek zwołuje do Porcjunkuli pierwszą kapitułę braci (zjazd zakonników służący wzajemnej integracji i wyznaczeniu kierunków działania), który gromadzi ok. 5 tysięcy zakonników.
29 listopada 1223 roku papież Honoriusz III ostatecznie zatwierdza ułożoną przez Franciszka Regułę życia zakonników.
W Wigilię 1223 roku Franciszek udaje się do miasteczka Greccio, gdzie w raz z jego mieszkańcami przeżywa tajemnicę Bożego Narodzenia organizując pierwszą w historii „żywą szopkę”.
Na dwa lata przed śmiercią w 1224 roku św. Franciszek przebywa na szczycie góry La Verna (Alwernia), gdzie otrzymuje na swoim ciele święte znaki męki Jezusa Chrystusa tzw. stygmaty (pięć ran Chrystusa Ukrzyżowanego).
3 października 1226 roku Franciszek umiera w otoczeniu swych braci, leżąc – z wyboru – nagi na ziemi przy kościele podwezwaniem Matki Bożej Anielskiej. Przed samą śmiercią prosił jeszcze braci, by mu odśpiewali pieśń słoneczną, potem wysłuchał fragmentu Ewangelii według św. Jana i pobłogosławił swoich duchowych synów.
16 lipca 1228 roku papież Grzegorz IX ogłosił Franciszka świętym Kościoła rzymskokatolickiego.
