Rozpoczęcie obchodów osiemsetlecia śmierci św. Franciszka z Asyżu – 10 stycznia 2026

W sobotę 10 stycznia 2026 r. o godz. 10 w Bazylice Matki Bożej Anielskiej w Porcjunkuli rozpoczęły się uroczyste obchody osiemsetlecia śmierci św. Franciszka z Asyżu (1226-2026). To w tej Bazylice za Porcjunkulą kryje się kaplica Transitus, upamiętniająca ostatnie chwile ziemskiego życia św. Franciszka (3 października 1226r.) , który, już niewidzący i naznaczony stygmatami, chciał tu zostać złożony „nagi na gołej ziemi”. „Śmierć św. Franciszka, przyjęta jako siostra i przeżyta jako ostatni akt wiary i miłości, przypomina nam, że każda ludzka egzystencja ma wymiar wieczny”. NIech ten Jubileusz Osiemsetlecia będzie okazją do wspólnych modlitw, rozważań i refleksji w duchu św. Franciszka z Asyżu...

Osiemsetlecie będzie okazją do wspólnych modlitw, rozważań i refleksji.
Od 22 lutego do 22 marca 2026 r., po raz pierwszy w sposób ogólnodostępny, ciało św. Franciszka zostanie wystawione do publicznej czci wiernych, co stanie się cenną okazją do zbliżenia się do tej niezwykłej postaci, która po ośmiuset latach wciąż przemawia do serc tak wielu z nas. W ramach obchodów rocznicowych wspólnota asyska zaproponuje chwile medytacji i modlitwy otwarte dla wszystkich duchowych przyjaciół, czcicieli, synów i córek Franciszka z Asyżu. Niech Franciszkowe osiemsetlecie stanie się silnym przekazem życia i nadziei w świecie wciąż targanym konfliktami i wyzwaniami


Ceremonia otwarcia: od Pieśni do Transitus        

Obrzęd otwarcia został pomyślany jako symboliczny i duchowy pomost między osiemsetleciem powstania Pieśni słonecznej (2025 r.) a osiemsetleciem śmierci Franciszka (2026 r.), nawiązując do dwóch ostatnich strof Pieśni, poświęconych pojednaniu i siostrze śmierci cielesnej.         
Głównymi protagonistami będą biskup Asyżu-Nocera Umbra-Gualdo Tadino i Foligno – abp Domenico SORRENTINO, a także burmistrz miasta Asyż – Valter STOPPINI, co nawiązuje do gestu pojednania między biskupem a podestą asyskim, opiewanego przez Franciszka jako proroctwo pokoju.        
Wejdą oni procesyjnie do bazyliki, niosąc zgaszoną świecę, symbol ludzkości naznaczonej konfliktem i kruchością. Procesja uda się do kaplicy Transitus, miejsca ostatnich chwil Franciszka na ziemi, gdzie świeca zostanie zapalona od paschału, symbolu zmartwychwstałego Chrystusa. Stamtąd światło zostanie poniesione do sześciu bocznych stacji, z których każda zostanie powierzona jednej z sześciu gałęzi rodziny franciszkańskiej.

Testament św. Franciszka  
Każda stacja będzie poświęcona tematyce zaczerpniętej z Testamentu św. Franciszka, przekazującego jego ostatnią duchową wolę i stanowiącego podstawę ceremonii otwarcia. Na każdym etapie przewidziano: odczytanie tekstu ze Źródeł franciszkańskich lub Ewangelii; krótkie przemówienie ministra generalnego; symboliczny znak lub wysłuchanie świadectwa, aby ukazać aktualność przesłania franciszkańskiego w dzisiejszym świecie.

Wyjątkowa wystawa           
Z tej okazji w bazylice zostanie wyjątkowo wystawiony najstarszy obraz przedstawiający św. Franciszka z Asyżu, przechowywany w muzeum Porcjunkuli: dzieło tak zwanego Mistrza św. Franciszka (połowa XIII wieku) przedstawia świętego z wyraźnie widocznymi stygmatami, będącymi wyrazem jego pełnego i ostatecznego conformatio Christi.
Obraz miał być namalowany na drewnianej desce, która służyła do przechowania i zabezpieczenia ciała Franciszka bezpośrednio po jego śmierci, co nadaje dziełu nie tylko wartość ikonograficzną, ale także głęboko duchową. 
Wizerunek zostanie wystawiony z zachowaniem rygorystycznych środków bezpieczeństwa, pod nadzorem kuratorki dziedzictwa kulturowego prowincji serafickiej.

Proroctwo braterstwa         
Obchody śmierci św. Franciszka stanowią kulminację wielkiej franciszkańskiej pielgrzymki jubileuszowej, która w latach 2023-2026 odtworzyła ostatnie lata życia Biedaczyny: od zatwierdzenia Reguły i Bożego Narodzenia w Greccio (2023 r.) po dar stygmatów (2024 r.) i skomponowanie Pieśni słonecznej (2025 r.).       
Ostatnia strofa Pieśni: „Pochwalony bądź, Panie mój, przez naszą siostrę śmierć cielesną, której żaden człowiek żywy uniknąć nie może”, jest prawdziwym kluczem do zrozumienia obecnego osiemsetlecia. Świadectwo umierającego Franciszka, który śpiewa w otoczeniu swoich braci, jest dziedzictwem pojednania i proroctwem braterstwa: tylko wolne i pokorne serce może przyjąć śmierć jako przyjaciela.      
Wszyscy, synowie i córki św. Franciszka, wspólnoty chrześcijańskie i cywilne, młodzi i starsi, są zaproszeni do przyłączenia się do tego wielkiego duchowego jubileuszu.

Uroczystość były transmitowana na żywo na oficjalnych kanałach prowincji serafickiej św. Franciszka z Asyżu Zakonu Braci Mniejszych (www.facebook.com/fratiminoriassisi) oraz na stronie internetowej jubileuszu franciszkańskiego www.centenarifrancescani.org.

Za: www.ofmconv.net

400 lat franciszkanów

565 lat franciszkanów

we Wschowie

We Wschowie początki fundacji franciszkańskiej sięgają roku 1457, kiedy to mieszczanie i magistrat królewskiego miasta Wschowy, ofiarowali bernardynom teren pod budowę kościoła i klasztoru. W 1462 r. z ofiar mieszczan i okolicznej szlachty zbudowano kościół i klasztor pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu i św. Bernardyna ze Sieny. Klasztor początkowo należał do prowincji czesko-austriackiej.

W roku 1467 wszedł w skład nowo powstałej polskiej prowincji obserwantów. W latach 1456 – 1558, klasztor pomyślnie się rozwijał, a zakonnicy prowadzili bez większych przeszkód swoją działalność duszpasterską.

 

Czytaj dalej na temat historii klasztoru

 

 

800 lat zakonu

1W 1209 roku św. Franciszek z Asyżu założył nowy zakon w Kościele. Siebie i swoich towarzyszy nazywał braćmi mniejszymi (łac. fratres minores) - chciał przez to podkreślić, że ich życie ma polegać nie na wywyższaniu się, ale na świadomym wyborze małości (łac. minoritas), uniżoności.

2Do takiej postawy zachęcał Chrystus w Ewangelii, a Franciszek nakazał w regule praktykować życie w ubóstwie i uniżeniu. Pierwszych zakonników nazywano Pokutnikami z Asyżu, dopiero później przyjęła się nazwa franciszkanie (od imienia św. Franciszka). Do XV wieku istniał jeden zakon franciszkański.

3W wyniku uwarunkowań na tle kulturowym, historycznym, geograficznym oraz na skutek różnic w praktycznym stosowaniu reguły, w XV i XVI w. wyłoniły się istniejące do dzisiaj trzy niezależne zakony franciszkańskie: Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych, Zakon Braci Mniejszych i Zakon Braci Mniejszych Kapucynów.

800 lat zakonu