Oktawa Bożego Narodzenia (2025)

Oktawa Bożego Narodzenia to 8-dniowy, radosny okres liturgiczny rozpoczynający się 25 grudnia (Narodzenie Pańskie) i kończący 1 stycznia (Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi). Jest to czas nieprzerwanego świętowania tajemnicy Wcielenia Syna Bożego, zawierający ważne święta jak św. Szczepana (26 grudnia), św. Jana Apostoła (27 grudnia) i Młodzianków Betlejemskich (28 grudnia). Oktawa Bożego Narodzenia celebruje narodziny Jezusa jako jedno wielkie święto!   

Teksty biblijne i liturgiczne każdego dnia odnoszą się do tajemnicy przyjścia Boga w ludzkiej postaci. Jezus Chrystus, Bóg — Człowiek przychodzi jako obiecywany i zapowiadany Mesjasz i Zbawiciel. W Nim wypełniają się wszystkie proroctwa i obietnice Starego Testamentu. Tajemnica Narodzenia Pańskiego jest dla człowieka źródłem prawdziwej radości i nadziei.   


Oktawa Bożego Narodzenia od 25 grudnia do 1 stycznia.

Zapraszamy codziennie na Msze  święte i zachęcamy do częstej Komunii świętej!

– 25 grudnia – Uroczystość Narodzenia Pańskiego
                          Msze święte o 24.00, 9.30, 11.00, 13.00, 18.30


– 26 grudnia
– Święto św. Szczepana, pierwszego męczennika
                         Msze święte o 7.30, 9.30, 11.00, 13.00, 18.30

– 27 grudnia
– Święto św. Jana, Apostoła i Ewangelisty
                         Msze święte o 7.00 i 18.00


– 28 grudnia
– Święto Świętej Rodziny Jezusa Maryi i Józefa (święto świętych Młodzianków)
                         Msze święte o 7.30, 9.30, 11.00, 13.00, 18.30

– 29 grudnia
– Piąty  dzień w Oktawie Bożego Narodzenia
                         Msze święte o 7.00 i 18.00

– 30 grudnia
– Szósty  dzień w Oktawie Bożego Narodzenia
                         Msze święte o 7.00 i 18.00

– 31 grudnia
– Siódmy dzień w Oktawie Bożego Narodzenia
                         Msze święte o 7.00 i 18.00 (na zakończenie roku)

– 1 stycznia
  – Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi
                         Msze święte o 7.30, 9.30, 11.00, 13.00, 18.30.

400 lat franciszkanów

565 lat franciszkanów

we Wschowie

We Wschowie początki fundacji franciszkańskiej sięgają roku 1457, kiedy to mieszczanie i magistrat królewskiego miasta Wschowy, ofiarowali bernardynom teren pod budowę kościoła i klasztoru. W 1462 r. z ofiar mieszczan i okolicznej szlachty zbudowano kościół i klasztor pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu i św. Bernardyna ze Sieny. Klasztor początkowo należał do prowincji czesko-austriackiej.

W roku 1467 wszedł w skład nowo powstałej polskiej prowincji obserwantów. W latach 1456 – 1558, klasztor pomyślnie się rozwijał, a zakonnicy prowadzili bez większych przeszkód swoją działalność duszpasterską.

 

Czytaj dalej na temat historii klasztoru

 

 

800 lat zakonu

1W 1209 roku św. Franciszek z Asyżu założył nowy zakon w Kościele. Siebie i swoich towarzyszy nazywał braćmi mniejszymi (łac. fratres minores) - chciał przez to podkreślić, że ich życie ma polegać nie na wywyższaniu się, ale na świadomym wyborze małości (łac. minoritas), uniżoności.

2Do takiej postawy zachęcał Chrystus w Ewangelii, a Franciszek nakazał w regule praktykować życie w ubóstwie i uniżeniu. Pierwszych zakonników nazywano Pokutnikami z Asyżu, dopiero później przyjęła się nazwa franciszkanie (od imienia św. Franciszka). Do XV wieku istniał jeden zakon franciszkański.

3W wyniku uwarunkowań na tle kulturowym, historycznym, geograficznym oraz na skutek różnic w praktycznym stosowaniu reguły, w XV i XVI w. wyłoniły się istniejące do dzisiaj trzy niezależne zakony franciszkańskie: Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych, Zakon Braci Mniejszych i Zakon Braci Mniejszych Kapucynów.

800 lat zakonu