Zakończenie Roku Jubileuszowego w Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej - 28.12.2025

Trwający w Kościele Rok Jubileuszowy zakończy się zamknięciem Drzwi Świętych Bazyliki Świętego Piotra w Watykanie w uroczystość Objawienia Pańskiego, czyli 6 stycznia 2026 r. Natomiast zakończenie Jubileuszu w diecezjach dokona się w niedzielę 28 grudnia 2025 r. Tego dnia o godz. 12.00 bp Tadeusz Lityński będzie przewodniczył mszy św. w gorzowskiej katedrze. W uroczystym zakończeniu diecezjalnych obchodów Roku Jubileuszowego wezmą udział przedstawiciele parafii, w których znajdowały się wyznaczone przez biskupa diecezjalnego świątynie jubileuszowe.

Tradycja obchodzenia przez Kościół katolicki lat jubileuszowych nawiązuje do biblijnej idei jubileuszu – roku przypadającego co 50 lat, mającego być okazją do przywrócenia prawidłowej relacji z Bogiem, między ludźmi i z całym stworzeniem. Ewangelia według św. Łukasza, cytując proroka Izajasza, opisuje misję Jezusa jako czas jubileuszu: „Duch Pański spoczywa na mnie; ponieważ mnie namaścił i posłał mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana” (Łk 4, 18-19; por. Iz 61, 1-2). W 1300 r. papież Bonifacy VIII ogłosił pierwszy Jubileusz. Na przestrzeni lat zmieniała się częstotliwość jego celebrowania. Najpierw miał się odbywać co 100 lat; następnie okres ten został skrócony do 50 lat przez papieża Klemensa VI, a ostatecznie do 25 lat w 1470 r. przez Pawła II. Ogłaszane są również w Kościele jubileusze nadzwyczajne, np. w 1933 r. Pius XI chciał upamiętnić rocznicę Odkupienia, a w 2015 r. papież Franciszek ogłosił Rok Miłosierdzia. Świętowanie jubileuszu związane jest z nawiedzeniem rzymskich bazylik papieskich oraz z przejściem przez symbolizujące Chrystusa Drzwi Święte, otwierane wyłącznie na czas Roku Jubileuszowego. Kościół udziela wiernym z tej okazji odpustu zupełnego.

/diecezjazg.pl/

400 lat franciszkanów

565 lat franciszkanów

we Wschowie

We Wschowie początki fundacji franciszkańskiej sięgają roku 1457, kiedy to mieszczanie i magistrat królewskiego miasta Wschowy, ofiarowali bernardynom teren pod budowę kościoła i klasztoru. W 1462 r. z ofiar mieszczan i okolicznej szlachty zbudowano kościół i klasztor pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu i św. Bernardyna ze Sieny. Klasztor początkowo należał do prowincji czesko-austriackiej.

W roku 1467 wszedł w skład nowo powstałej polskiej prowincji obserwantów. W latach 1456 – 1558, klasztor pomyślnie się rozwijał, a zakonnicy prowadzili bez większych przeszkód swoją działalność duszpasterską.

 

Czytaj dalej na temat historii klasztoru

 

 

800 lat zakonu

1W 1209 roku św. Franciszek z Asyżu założył nowy zakon w Kościele. Siebie i swoich towarzyszy nazywał braćmi mniejszymi (łac. fratres minores) - chciał przez to podkreślić, że ich życie ma polegać nie na wywyższaniu się, ale na świadomym wyborze małości (łac. minoritas), uniżoności.

2Do takiej postawy zachęcał Chrystus w Ewangelii, a Franciszek nakazał w regule praktykować życie w ubóstwie i uniżeniu. Pierwszych zakonników nazywano Pokutnikami z Asyżu, dopiero później przyjęła się nazwa franciszkanie (od imienia św. Franciszka). Do XV wieku istniał jeden zakon franciszkański.

3W wyniku uwarunkowań na tle kulturowym, historycznym, geograficznym oraz na skutek różnic w praktycznym stosowaniu reguły, w XV i XVI w. wyłoniły się istniejące do dzisiaj trzy niezależne zakony franciszkańskie: Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych, Zakon Braci Mniejszych i Zakon Braci Mniejszych Kapucynów.

800 lat zakonu