Kościół franciszkański we Wschowie miejscem zyskania odpustu zupełnego w Roku 2026.

W Roku Jubileuszu Osiemsetlecia św. Franciszka z Asyżu, od 10 stycznia 2026r. do 10 stycznia 2027r., w naszym franciszkańskim kościele we Wschowie będzie można zyskać Odpust zupełny   

Zapraszamy do nawiedzania naszego franciszkańskiego kościoła i do modlitwy przez wstawiennictwo św. Franciszka z Asyżu z okazji Jubileuszu Osiemsetlecia Jego śmierci (1226 – 2026).

W każdy czwartek, w Roku Jubileuszowym, w naszym kościele po Mszy świętej o 7.00 i 18.00 nabożeństwo do św. Franciszka i uczczenie Jego relikwii.  


Odpust zupełny jest udzielany pod zwykłymi warunkami – spowiedź sakramentalna, komunia eucharystyczna, modlitwa według intencji Ojca Świętego, wykluczenie jakiegokolwiek przywiązania do grzechu – i może być też ofiarowany za dusze w czyśćcu.

Mogą go otrzymać członkowie rodzin franciszkańskich i wspólnot kościelnych inspirowanych charyzmatem św. Franciszka, a także wszyscy wierni, którzy w ciągu roku nawiedzą w ramach pielgrzymki kościół franciszkański lub miejsce kultu poświęcone Świętemu, uczestnicząc w obrzędach jubileuszowych lub zatrzymując się na modlitwę i medytację, kończąc modlitwą Ojcze nasz, Wyznaniem wiary i wezwaniami do Najświętszej Maryi Panny, św. Franciszka, św. Klary i świętych z rodziny franciszkańskiej.

Osoby starsze, chorzy i ci, którzy nie mają możliwości opuszczenia swoich domów: także mogą uzyskać odpust zupełny, łącząc się duchowo z uroczystościami jubileuszowymi i ofiarowując Bogu swoje cierpienia i modlitwy.

Niech ten Rok Jubileuszu Osiemsetlecia śmierci św., Franciszka z Asyżu będzie dla wszystkich czasem szczególnej Bożej łaski i Bożego miłosierdzia.

Bracia Mniejsi Franciszkanie ze Wschowy


W OSIEMSETNĄ ROCZNICĘ ŚMIERCI ŚWIĘTEGO FRANCISZKA Z ASYŻU, OGŁASZA SIĘ SZCZEGÓLNY ROK JUBILEUSZOWY Z DOŁĄCZONYMI ODPUSTAMI ZUPEŁNYMI
„Zachowujcie pamięć ojca i brata naszego Franciszka – na cześć i chwałę Tego, który wywyższył go wpośród ludzi i uwielbił go wobec aniołów. Módlcie się za niego, jak przed śmiercią żądał tego od nas, i módlcie się do niego, ażeby Bóg i nas, razem z nim, uczynił uczestnikami swojej świętej łaski”.           
Podczas gdy wciąż aktualne i skuteczne pozostają owoce łaski Jubileuszu Zwyczajnego Jubileuszu Roku 2025, który właśnie się zakończył, a w którym wszyscy zostaliśmy wezwani, aby stać się pielgrzymami tej nadziei, która nie zawodzi (por. Rz 5,5), oto dołącza się do niego – jako jego idealna kontynuacja – nowa okazja do radości i uświęcenia: osiemsetna rocznica szczęśliwego przejścia Świętego Franciszka z Asyżu z życia ziemskiego do ojczyzny niebie-skiej (3 października 1226 roku).       
W ostatnich latach inne ważne jubileusze dotyczyły osoby i dzieł Świętego z Asyżu: osiemsetna rocznica stworzenia pierwszej szopki w Greccio, skomponowania Pieśni słonecznej, hymnu opiewającego święte piękno stworzenia, oraz otrzymanie Świętych Stygmatów na Alwerni, niczym na nowej Kalwarii, dwa lata przed jego śmiercią. Rok 2026 będzie kulminacją i dopełnieniem wszystkich poprzednich obchodów. Będzie on Rokiem Świętego Franciszka, a my wszyscy będziemy wezwani do stawania się świętości w naszych czasach, za przykładem Serafickiego Patriarchy.           
Jeśli cudowną prawdą jest to, że „nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia” (por. Dz 4,12) poza Jezusem Chrystusem, Odkupicielem ludzkości, to również niezwykłą prawdą jest, że między XII a XIII wiekiem, w epoce tak zwanych świętych wojen, rozluźnienia obyczajów i błędnie rozumianego zapału religijnego, „narodziło się słońce dla świata”2: Franciszek, który z syna bogatego kupca stał się ubogim i pokornym, prawdziwym alter Christus na ziemi, dając światu namacalny przykład życia ewangelicznego i prawdziwy obraz chrześcijańskiej doskonałości.           
Nasze czasy niewiele różnią się od tych, w których żył Franciszek, i właśnie w świetle tego jego nauczanie jest dziś być może jeszcze bardziej aktualne i zrozumiałe. Gdy miłość chrześcijańska słabnie, szerzy się ignorancja jak złe obyczaje, a ci, którzy wychwalają zgodę między narodami, czynią to bardziej z egoizmu niż z autentycznego ducha chrześcijańskiego; gdy to, co wirtualne, bierze górę nad tym, co realne, społeczne spory i przemoc stają się częścią codziennego życia, a pokój z dnia na dzień coraz bardziej niepewny i odległy – niech ten Rok Świętego Franciszka pobudzi nas wszystkich, każdego według jego możliwości, do naśladowania Biedaczyny z Asyżu, do kształtowania się – na ile to możliwe – na wzór Chrystusa i do niezmarnowania postanowień dopiero co zakończonego Roku Świętego. Niech nadzieja, która uczyniła nas pielgrzymami, przemieni się teraz w gorliwość i zapał czynnej miłości.
„I po tym chcę poznać, czy miłujesz Pana i mnie, sługę Jego i twego: jeżeli będziesz tak postępował, aby nie było takiego brata na świecie, który, gdyby zgrzeszył najciężej, a potem stanął przed tobą, żeby odszedł bez twego miłosierdzia, jeśli szukał miłosierdzia”. Tymi niezwykłymi słowami, zapisanymi w znanym Liście do pewnego ministra, Święty Franciszek nie tylko udziela pocieszenia i rady anonimowemu bratu, ale przede wszystkim zarysowuje i podkreśla fundamentalne pojęcie miłosierdzia, z którym nierozerwalnie związane są przebaczenie i odpust. I właśnie takim przebaczeniem jest słynny „Odpust z Asyżu” lub „Odpust Porcjunkuli”, który papież Honoriusz III , na mocy wyjątkowego przywileju, udzielił bezpośrednio Franciszkowi dla tych, którzy po wyspowiadaniu się i przyjęciu komunii świętej odwiedzą, nawiedziliby w dniu 2 sierpnia starożytny kościółek w pobliżu Asyżu, zbudowany 800 lat wcześniej na „małej cząstce ziemi” (stąd nazwa Porcjunkula).
Z tym samym hojnym zapałem i z tą samą radością, z jaką Święty promieniował wobec tłumu obecnego podczas konsekracji Porcjunkuli, widząc, że jego prośba została wysłuchana przez Wikariusza Chrystusa, ogłaszającego udzielenie tej łaski, Jego Świątobliwość Papież Leon XIV, Szafarz naszej wiary i naszej radości, postanawia, aby od dnia 10 stycznia 2026 roku, zbiegającego się z zakończeniem Jubileuszu Zwyczajnego, aż do 10 stycznia 2027 roku, został ogłoszony Rok Świętego Franciszka, w którym każdy wierny chrześcijanin – na wzór Świętego z Asyżu – stanie się sam wzorem świętości życia i stałym świadkiem pokoju.

Dla pełniejszej realizacji zamierzonych celów, Penitencjaria Apostolska niniejszym Dekretem, wydanym zgodnie z wolą Ojca Świętego, z okazji Roku Świętego Franciszka, udziela odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego), możliwego do ofiarowania także za dusze czyśćcowe:

1) członkom:  
- Rodzin Franciszkańskich Pierwszego, Drugiego i Trzeciego Zakonu Regularnego i Świeckiego;
- Instytutów Życia Konsekrowanego, Stowarzyszeń Życia Apostolskiego oraz publicznych lub prywatnych stowarzyszeń wiernych, zarówno mężczyzn, jak i kobiet, którzy zachowują Regułę Świętego Franciszka lub są inspirowane jego duchowością, bądź w jakikolwiek sposób podtrzymują jego charyzmat;

2) wszystkim wiernym bez wyjątku, którzy – z sercem oderwanym od grzechu – wezmą udział w Roku Świętego Franciszka, nawiedzając w ramach pielgrzymki dowolny franciszkański kościół klasztorny lub miejsce kultu w jakiejkolwiek części świata, poświęcone Świętemu Franciszkowi lub z nim związane z jakiegokolwiek przyczyny, i tam pobożnie uczestniczyć będą w obrzędach jubileuszowych albo spędzą przynajmniej odpowiedni czas na pobożnym rozmyślaniu oraz pomodlą się do Boga, aby – na wzór Świętego Franciszka – w sercach zrodziły się uczucia chrześcijańskiej miłości wobec bliźniego oraz autentyczne pragnienia zgody i pokoju między narodami, kończąc modlitwą Ojcze nasz, Wierzę w Boga oraz wezwaniami do Najświętszej Maryi Panny, Świętego Franciszka z Asyżu, Świętej Klary i wszystkich Świętych Rodziny Franciszkańskiej.

Osoby starsze, chorzy oraz ich opiekunowie, a także wszyscy, którzy z poważnej przyczyny nie mogą opuścić domu, również mogą uzyskać odpust zupełny, pod warunkiem oderwania się od wszelkiego grzechu i z intencją wypełnienia – gdy tylko będzie to możliwe – trzech zwyczajnych warunków, jeśli duchowo zjednoczą się z obchodami jubileuszowymi Roku Świętego Franciszka, ofiarując Bogu Miłosiernemu swoje modlitwy, bóle lub cierpienia swego życia.

Aby taka możliwość uzyskania łaski Bożej przez Władzę Kluczy Kościoła mogła być łatwiej urzeczywistniona, Penitencjaria ta stanowczo prosi wszystkich kapłanów, zakonnych i diecezjalnych, posiadających odpowiednie uprawnienia, aby byli gotowi – z duchem ochotnym, hojnym i miłosiernym – do sprawowania Sakramentu Pojednania.

Niniejszy dekret obowiązuje przez Roku Świętego Franciszka, bez względu na jakiekolwiek przeciwne postanowienia.

Dano w Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej,    
dnia 10 stycznia 2026 roku, w wigilię święta Chrztu Pańskiego.

400 lat franciszkanów

565 lat franciszkanów

we Wschowie

We Wschowie początki fundacji franciszkańskiej sięgają roku 1457, kiedy to mieszczanie i magistrat królewskiego miasta Wschowy, ofiarowali bernardynom teren pod budowę kościoła i klasztoru. W 1462 r. z ofiar mieszczan i okolicznej szlachty zbudowano kościół i klasztor pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu i św. Bernardyna ze Sieny. Klasztor początkowo należał do prowincji czesko-austriackiej.

W roku 1467 wszedł w skład nowo powstałej polskiej prowincji obserwantów. W latach 1456 – 1558, klasztor pomyślnie się rozwijał, a zakonnicy prowadzili bez większych przeszkód swoją działalność duszpasterską.

 

Czytaj dalej na temat historii klasztoru

 

 

800 lat zakonu

1W 1209 roku św. Franciszek z Asyżu założył nowy zakon w Kościele. Siebie i swoich towarzyszy nazywał braćmi mniejszymi (łac. fratres minores) - chciał przez to podkreślić, że ich życie ma polegać nie na wywyższaniu się, ale na świadomym wyborze małości (łac. minoritas), uniżoności.

2Do takiej postawy zachęcał Chrystus w Ewangelii, a Franciszek nakazał w regule praktykować życie w ubóstwie i uniżeniu. Pierwszych zakonników nazywano Pokutnikami z Asyżu, dopiero później przyjęła się nazwa franciszkanie (od imienia św. Franciszka). Do XV wieku istniał jeden zakon franciszkański.

3W wyniku uwarunkowań na tle kulturowym, historycznym, geograficznym oraz na skutek różnic w praktycznym stosowaniu reguły, w XV i XVI w. wyłoniły się istniejące do dzisiaj trzy niezależne zakony franciszkańskie: Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych, Zakon Braci Mniejszych i Zakon Braci Mniejszych Kapucynów.

800 lat zakonu